پارت صد و سی و یک :

دوباره راه افتادیم و این بار آرام‌تر حرکت کردیم. کمند بازویم را گرفته و همراه با من می‌آمد و محیا جلوتر از ما بود.
تا به اداره‌ی پلیس رسیدیم یک ساعت زمان برد و آن‌جا انگار شهر ارواح بود. قابل پیش‌بینی بود؛ چون همه‌ی پلیس‌ها در سطح شهر بودند. تنها سرباز آشنایی که قبلاً بارها دیده بودیمش کنار در ایستاده بود و با دیدنمان دهانش از تعجّب باز مانده بود.
محیا نزدیکش شد و گفت:
- کØ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۷۶ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • Alieh

    0

    اخییی خدا کنه زودتر مدرک بدن تا تموم بشه

    ۲ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    ممنون از همراهیتون🫠💗

    ۲ سال پیش
  • اسرا

    1

    ای دادسربازببچاره گناه داشت حالامدرک گیرآوردی بهمین راحتی نیست که🙏😘💞

    ۲ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    قطعا🥲

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️